MT - Badania Magnetyczno-Proszkowe

Badania magnetyczno-proszkowe są jedną z najbardziej czułych, wiarygodnych i wydajnych metod nieniszczących, służących kontroli powierzchni materiałów ferromagnetycznych. Metoda wykorzystuje oddziaływanie sił strumienia magnetycznego na cząsteczki ferromagnetyczne aplikowane na powierzchni badanego obiektu. W przypadku wystąpienia wady następuje rozproszenie strumienia magnetycznego oraz zmiana układu proszku magnetycznego w tej okolicy. Najlepszą wykrywalność osiąga się w sytuacji, w której kierunek ułożenia wady jest prostopadły do kierunku sił pola magnetycznego. Wraz ze zmniejszeniem kąta wskazania wady są coraz słabsze. Metoda magnetyczno-proszkowa charakteryzuje się możliwością wykrywania wąskich i płytkich nieciągłości powierzchniowych (otwartych do powierzchni) i podpowierzchniowych. Materiał badawczy występuje w formie barwnych lub fluorescenycjnych suchych proszków magnetycznych, zawiesin olejowych lub wodnych. Źródłami strumienia magnetycznego są jarzma (małe lub trudnodostępne obiekty) lub generatory prądu w pozostałych przypadkach. W przypadku produkcji seryjnych badania magnetyczno-proszkowe wykonuje się z wykorzystaniem ław magnetycznych (MPI bench).